Halloween ou Samain?

A celebración do día de Halloween foi introducida na nosa cultura desprazando as ancestrais celebracións da Noite de Defuntos e o Día de Tódolos Santos.

Fai algúns miles de anos, os poboadores das hoxe illas británicas e a Francia atlántica (celtas?), celebraban o aninovo o 1 de Novembro e os seus sacerdotes dedicaban a noite a SAMHAIN, o cabalo da morte. Pasaban esa noite de SAMHAIN entre grandes lumeiradas e sacrificios de animais e posiblemente tamén humanos, para escorrentar as meigas e espíritos dos mortos que segundo a súa crenza esa noite volvían a pedir contas ós vivos, non era unha noite festiva senón de medos e supersticións.

Logo despois chegaron os romanos conquistando eses territorios e adaptando as costumes dos dominados ás súas. Eles tiñan eses días a festa da Pomona, dedicada á deusa das arbores de froitos, e ó mesturarse as celebracións, co paso do tempo a cousa pasou a ter un carácter mais lúdico e festeiro.

Ó propagarse o cristianismo e veren os sacerdotes con desagrado, que aínda quedaban adoradores de Samhain ou Pomona, o cal non consideraban oportuno para ganar “clientes” para o seu negocio, converteron a festividade, igual que tantas outras, en cristián. Como xa tiñan o “candelario”, ou sexa o almanaque, moi ocupado e aínda quedaban santos sen o seu día, viron a ocasión e decidiron matar dous paxaros dun tiro metendo alí o Día de Tódolos Santos, en inglés All Hallow Day, e en consecuencia a noite anterior All Hallow Even, e aplicando as coñecidas contraccións do inglés xa temos enriba o ditoso Halloween!

Popularizouse nos EE.UU. cá chegada masiva de irlandeses na segunda metade do século XIX. Non se celebrou, sen embargo, masivamente ate o 1.921, que se celebrou, según parece, o primeiro desfile de Halloween en Minnesota e logo noutro estados, e a partires de eso, como todo naquelas terras medrou e converteuse nun bodrio, unha mala copia do que en principio era.
A nos chegounos, coma todas as modas e costumes EE.UU., po-las series da T.V. nos anos 80, moi recentemente, como se ve, ainda que algúns pensen que de toda a vida.

Faltábanos o dos disfraces nesta celebración. Pois ben, parece que o asunto ven da Idade Media, cando nestes días os bandoleiros aproveitaban o temor das xentes e disfrazados e embozados finxíanse espíritos para espolialos impunemente.

Por estas terras, nin Halloween nin Samain!, o que se celebrou dende que teño constancia e referencias (todo o pasado século XX) e supoño que moito antes tamén, foi a Noite de Defuntos con cabazas vaciadas imitando cabeiras e con unha vela acesa dentro, que se colocaban nos cómaros e valados dos camiños que levaban os cemiterios e nas ventás e soleiras de portas en calles estreitas, co ánimo de divertimento e solaz principalmente dos rapaces. E o dos disfraces, ….no Antroido! Que é cando toca.

E o resto son “snobismos” e parvadas do sistema consumista.